مراحل اولیه بررسی زخم پای دیابتی

مراحل اولیه بررسی زخم پای دیابتی

هر بیمار دیابتی که دچار زخم پای دیابتی شده است، بعد از مراجعه به یک مرکز درمان زخم دیابتی، باید اقدامات زیر، جهت درمان انجام شود:

مراقبت از زخم های دیابتی

مراقبت از زخم های دیابتی

۱-بررسی وضعیت حسی پا

ابتدا از نظر وضعیت حسی، پا بررسی می شود، به این دلیل که، قند بالا در طولانی مدت باعث آسیب رسیدن به عصب اندام ها می شود. این آسیب ها عبارتند از:

  • ضعیف کار کردن حس اندام
  • ضعیف شدن عضلات
  • ایجاد اختلال در غدد عرق و چربی پوست

ارزیابی موارد ذکر شده توسط مرکز درمان زخم، کمک می کند تا به بیمار یک پیش آگهی، برای مشکلات آینده بدهند. بیماری که دچار نوروپاتی و مختل شدن عصب پا شده است، باید بیشتر مراقب باشد تا در آینده زخم جدیدی، به دلیل حس نکردن موارد آسیب زننده، پیدا نکند. به طور مثال: ممکن است بیمار کفش جدید بپوشد، پای او زخم شود و تا زمانی که خون را در داخل کفش خود نبیند، متوجه نشود. بنابراین ارزیابی اولیه بیمار بسیار مهم می باشد و بیمار باید به توصیه های نحوه مراقبت از پای خود توجه کند.

۲-خونرسانی اندام ها

مورد دومی که باید بررسی شود، خونرسانی اندام می باشد. اگر بیماری دچار زخم در پای خود شده باشد، و خون رسانی در آن بسیار کم باشد، ممکن است هیچکدام از روش های درمانی و انواع پانسمان های نوین پاسخ گو نباشد. برای بررسی این بیمار موارد زیر بررسی می شود:

  • اندازه گیری ضربان نبض
  • اندازه گیری فشار خون پا و فشار خون بازو

با ارزیابی این دو مورد، عدد به دست آمده به پزشک نشان می دهد، که وضعیت خون رسانی در پا در حدود نرمال می باشد یا نه. اگر موارد مشکوک وجود داشته باشد. بررسی کامل تر مانند: سونوگرافی و آنژیوگرافی هم باید، در نظر گرفته شود. اگر ضربان نبض، فشار خون بازو و پا و در بعضی موارد شکل موج نبض نرمال بود. به بیمار توصیه می کنیم، هر شش ماه یا یک سال برای معاینه مراجعه کند. اگر این شرایط در بیمار نرمال نباشد، باید از نظر بازسازی عروقی و اصلاح خونرسانی پا بررسی بیشتری شود، که این کار معمولا توسط جراح های قلب و عروق انجام می شود. ویا کاردلوژست های اینترنشنال که با روش بالون زدن یا فنر زدن شریان را باز می کنند. این کا را انجام می دهند، که این کار سبب خونرسانی بهتر در پاها می شود.

۳- بررسی عفونت استخوان

در بعضی موارد زخم پا کوچک است، ولی در عمق آن عفونت استخوان وجود دارد. اگر از روش های معمولی پانسمان و داروهای خوراکی برای درمان بیمار استفاده کنیم و نتیجه ای حاصل نشود. اقدامات بیشتری از جمله جراحی انجام می شود، تا استخوان عفونی خارج شود. در این مورد راحت ترین روش تشخیص، عکس رادیولوژی می باشد. که خوردگی استخوان را بعد از دو هفته از زمان شروع عفونت می تواند نشان دهد. انجام ام آر آی هم می تواند اطلاعات تکمیلی کامل به پزشک بدهد. و اگر عفونت استخوان وجود داشته باشد. بیمار به یک جراح ارتوپد ارجاع داده می شود.

بعد از بررسی بیمار، اگر حس پا، خونرسانی و عفونت عمقی استخوان وجود نداشته باشد. می توان از انواع پانسمان های نوین جهت درمان زخم استفاده کرد.

زخم هایی که در زیر نوک انگشتان پا، زیر پنجه پاها و نقاط برجسته به وجود می آیند، به دلیل فشاری است که در زمان راه رفتن به آن نقاط وارد می شود، این زخم ها با درمان های پانسمان ساده بهبود نمی یابند. و برای درمان باید برای چند هفته یا بیشتر، فشار از روی ناحیه زخم برداشته شود، که این روش درمان می تواند موارد زیر باشد:

  • استفاده از عصا
  • استفاده از گچ گیری
  • استفاده از بوت های طبی مخصوص
  • استفاده از کفی های مخصوص

با رعایت موارد ذکر شده، می توان طی چند هفته یا ماه، به یک درمان منطقی برای درمان اکثر زخم ها ی دیابتی برسیم، به خصوص زمانی که زخم طی سه هفته بهبود نسبی پیدا نکند، و مراحل پیشرفت مشاهده نشود، حتما باید یک باز بینی در چهار موارد ذکر شده انجام شود.

سایر مقالات:

بررسی مشکلات پای دیابتی

روند بهبود زخم

عوارض زخم بستر

درمان زخم باز

پاسخ

14 − 14 =