انواع زخم

انواع زخم

زخم باز

زخم باز جراحتی است که یک اندام داخلی یا خارجی از بدن انسان را درگیر می‌کند و معمولاً محل زخم در ناحیه‌ی پوست است. تقریباً هر کسی در زندگی تجربه‌ی زخم را داشته است. اغلب زخم‌های باز کوچک هستند و می‌توانند در منزل مورد درمان قرار بگیرند. زمین خوردن، آسیب‌های ناشی از اجسام تیز و تصادفات رانندگی شایع‌ترین علل زخمهای باز هستند. در صورتی که مقدار زیادی خونریزی در ناحیه‌ی زخم وجود داشته باشد و بعد از ۲۰ دقیقه متوقف نشود، حتماً باید به دنبال درمان پزشکی باشیم.

انواع زخم

انواع زخم

آیا انواع مختلفی از زخمهای باز وجود دارند

به طور کلی چهار نوع زخم باز وجود دارند که براساس عامل ایجاد کننده طبقه‌بندی می‌شوند

  1. خراشیدگی: خراشیدگی زمانی اتفاق می‌افتد که پوست در مقابل یک جسم سفت یا زبر سائیده می‌شود. خراش ناشی از کشیده شدن به روی آسفالت نمونه‌ای از این نوع است. معمولاً خونریزی زیادی وجود ندارد، ولی زخم باید تمیز شود تا جلوی عفونت گرفته شود.
  2. بریدگی: بریدگی یک آسیب عمیق یا پاره شدن پوست است. حوادث ناشی از چاقو، وسایل تیز و ماشین آلات علل مختلفی برای این نوع زخم هستند. در صورتی که بریدگی عمیق وجود داشته باشد، خونریزی سریع و وسیع است.
  3. سوراخ شدگی: این نوع زخم یک سوراخ کوچک ناشی از یک شی تیز و بلند مانند میخ، سوزن و … است. گاهی یک گلوله می‌تواند این نوع زخم را ایجاد کند. سوراخ شدگی‌ها ممکن است خونریزی نداشته باشند ولی در عین حال آنقدر عمیق باشند که باعث آسیب به اندامهای داخلی شوند. اگر یک زخم سوراخ شدگی حتی کوچک بروز کند، حتماً باید با پزشک جهت دریافت واکسن کزاز و جلوگیری از عفونت مشورت صورت گیرد.
  4. کنده شدگی: این نوع زخم یک پارگی نسبی یا کامل پوست و بافتهای زیرین آن است. این نوع زخم معمولاً در تصادفهای شدید مانند زمانی که یک قسمتی از بدن در تصادفات، انفجارات و اصابت گلوله له می‌شود، به وجود می‌آید. این زخم‌ها خونریزی شدید و سریع دارند.

درمان زخم‌های باز چگونه است

درمان خانگی برای زخم‌های کوچک

زخم‌های کوچک را می‌توان در منزل درمان کرد. ابتدا زخم را شستشو داده و ضد عفونی می‌کنیم تا آلودگی ها و بافت های مرده برداشته شود. از فشار مستقیم و بالا نگه داشتن اندام جهت کاهش خونریزی و تورم استفاده می‌شود. زمانی که زخم را می‌بندیم حتماً از یک پانسمان یا بانداژ استریل استفاده می‌کنیم. زخم‌های بسیار کوچک ممکن است بدون بانداژ و پانسمان بهبود یابند. باید زخم به مدت پنج روز خشک و تمیز نگه داشته شود. همچنین فرد نیاز به استراحت دارد. معمولاً در زمان زخمی شدن احساس درد هم وجود دارد. قرص استامینوفن مسکن مناسبی برای این منظور است. آسپرین قرص مناسبی در این رابطه نیست چرا که ممکن است زمان خونریزی را طولانی کند. اگر کبودی یا تورم در ناحیه‌ی زخم مشاهده می‌شود روی آن یخ می‌گذاریم. دلمه‌ی روی زخم را نمی‌کنیم. اگر زمان زیادی را زیر آفتاب می‌گذرانیم روی زخم را تا زمان بهبود کامل با یک کرم ضد آفتاب می‌پوشانیم.

 چه زمانی به دکتر مراجعه کنیم

اگرچه ممکن است بعضی زخم‌ها در منزل درمان شود، ولی در موارد زیر باید به پزشک مراجعه کنیم

  1. زخم بازی که بیشتر از یک سانت عمق دارد.
  2. زخمی که خونریزی آن با فشار مستقیم متوقف نمی‌شود.
  3. زخمی که خونریزی آن بیش از ۲۰ دقیقه طول کشیده است.
  4. خونریزی که ناشی از یک تصادف شدید است.

درمانهای دارویی

پزشک ممکن است از تکنیک‌های مختلفی برای درمان زخم باز استفاده کند. بعد از تمیز کردن و احتمالاً بی حس کردن ناحیه با داروهای بی‌حس کننده، زخم را با استفاده از چسب‌ زخم، بخیه یا چسب‌های بخیه می‌بندند. ممکن است فرد نیاز به یک واکسن کزاز در صورت بروز زخم‌های سوراخ شدگی داشته باشد. براساس این که زخم در چه ناحیه‌ای قرار گرفته است و احتمال عفونت آن چقدر است، پزشک احتمال دارد تصمیم به باز گذاشتن آن تا بهبود خود به خودی آن بگیرد. این روش درمان را بهبود ثانویه می‌نامند و معنی آن این است که بافت از کف زخم به سمت سطح بازسازی می‌شود. در این نوع درمان ممکن است نیاز به پوشاندن زخم با گاز باشد. اگرچه ظاهر زخم پس از درمان ممکن است کاملاً مناسب نباشد.  در این روش احتمال عفونت زخم و تشکیل آبسه به کمترین مقدار می‌رسد. درمانهای دیگر یک زخم باز شامل مسکن‌ها  و  پنی سیلین می‌باشد. پزشک ممکن است پنی سیلین یا یک آنتی بیوتیک دیگر را در صورت وجود عفونت یا احتمال بالای ایجاد عفونت به شما تجویز کند. در بعضی موارد نیاز به جراحی حس می‌شود. اگر قسمتی از بدن آسیب دیده باشد ممکن است فرد جهت ترمیم و پیوند آن ناحیه به بیمارستان منتقل شود.

پس از درمان زمانی که بیمار مطب پزشک را ترک می‌کند، ممکن است در ناحیه‌ی زخم، بانداژ یا پانسمان داشته باشد. در زمان تعویض پانسمان یا بانداژ حتماً باید دستها را شست. زخم را کاملاً تمیز و خشک می‌کنیم و پس از آن پانسمان جدید را می‌گذاریم. پانسمانهای آلوده‌ی قبلی را در کیسه‌های پلاستیک گذاشته و دور می‌اندازیم.

آیا عارضه‌ی مهمی ناشی از یک زخم باز وجود دارد

عارضه‌ی اصلی زخم باز خطر عفونت است. در صورتی که فرد یک زخم سوراخ‌شدگی، بریدگی عمیق یا تصادف شدیدی داشته باشد، حتماً باید با پزشک مشورت کند، مخصوصاً اگر خونریزی شدید و یا علائم عفونت داشته باشد. علائم خونریزی شامل ادامه‌ی خونریزی از محل زخم با وجود گذاشتن فشار مستقیم روی زخم می‌باشد. همچنین شاید شامل موارد زیر باشد:

  1. افزایش میزان ترشحات زخم
  2. ترشحات قهوه‌ای، زرد یا سبز در ناحیه‌ی زخم
  3. ترشحات بدبو
  4. تب بالای ۳۸ درجه به مدت بیش از ۴ ساعت
  5. ایجاد توده‌های دردناک ناشی از غدد لنفاوی در ناحیه‌ی قدام لگن یا زیر بغل
  6. زخم غیر قابل بهبود

پزشک ممکن است زخم را به اصطلاح دبریدمان و تمیز کند و یک آنتی بیوتیک برای فرد تجویز کند. در مواردی احتمال دارد برای برداشتن بافتهای عفونی و گاهی بافتهای اطراف آن نیاز به جراحی باشد.

عوارض زخم باز

  1. کزاز که به صورت قفل شدن فک‌ها و به دنبال یک عفونت بافتی ایجاد می‌شود. کزاز می‌تواند باعث انقباض عضلانی در ناحیه‌ی فک و گردن شود.
  2. گانگرن گازی: گانگرن گازی یک عفونت بسیار شدید ناشی از باکتری‌هایی مانند کلوستریدیوم و استرپتوکوک ا می‌باشد که می‌تواند منجر به از بین رفتن بافتها و عفونت سراسری بدن شود.
  3. سلولیت: یک عفونت پوست در نواحی دور از زخم می‌باشد.

پیش آگاهی

در صورت بروز زخم کوچک  یا زخم شدید، مهم این است که فرد عکس العمل سریع نشان دهد. برخی از زخم‌های باز را می‌توان در منزل درمان کرد، ولی این مسئله همیشگی نیست. اگر بریدگی عمیق باشد و یا خونریزی شدید اتفاق بیافتد، باید به پزشک مراجعه شود. این مراجعه فرد را مطمئن می‌کند  که بهترین درمان را دریافت می‌کند و احتمال عوارض به کمترین مقدار می‌رسد.

برخی از خدمات مرکز درمان زخم مانیکان:

منتظر نظرات و پیشنهادات شما هستیم

با تشکر ، گروه مدیریت سایت

پاسخ

18 − یازده =